30 Ocak 2010, Cumartesi
saat: 12:08
Salak gibi davraniyorum. gozlerimin altlarinin iclerine ettim, sigaralarimi bedava aliyormusum gibi iciyorum, bir gun hic yemiyorum ve diger gun kusasim gelecek gibi hissedene kadar agzima tikiyorum yemekleri. Insallah uzun sure bu his icimden gocmez... nefret. Ondan tiksiniyorum. Birakip, sonra belki alti ay sonra veya bir yil sonra birlikte olabiliriz demesi, beni sevdigini soylemesi, ozledigini soylemesinden tiksiniyorum. Ne diye agzima sicip sonra oy caniimmm caniiim muhabeti yapiyorsun... Geceleri nasil uyuyorsun. Ben iyi uyumuyorum. Bela okuyacak kadar kizginim bugun. tum gun. Okuyorum zaten icimden... Kendime gelemiyorum. Kendim de ne ki. Sanki temiz. Normalde cok sabirla mi karsilarim herseyi? hayir.
-_-
biraz su.
...cuma aksami performansim var. sali gunu prova. ...hic iyi hissetmiyorum. Dogal zaten. Iyi gorundugumu de dusunmuyorum. Aglamak istiyorum ama zaten bes dakikada bir agliyorum. Iyice uzuldugum zaman da konusma ogrenmemis spastik gibi oturup ayni seyleri bir daha bir daha dusunuyorum. Bedenim dar gelir gibi oluyor, biriyle konusmam gerekse (isteyken) okuz gibi davraniyorum. Hafif sesle cok sevimsiz cok 'evet' 'yok, bilmiyorum' 'bes dolar. bes cent. sagol.' robot...
beni gorse belki gizliden mutlu olurdu. buyuk ihtimalle oyle hissediyordur zaten. telefonda anlamistir. nefret ediyorum. :(
