30 Ocak 2010, Cumartesi
saat: 12:40
buruk bir cumartesi, acıdan nefes alamıyorum. derin nefes alayım belki geçer dedikçe, her bir içe çekişte daha çok acıyor. çay içemedim, midemi bulandırdı. sanırım yine iflasın eşiğine geldi midem,
maalesef katlanmak zorunda çektirdiklerime. gidebildiği yere kadar.
bu kıpırdanmaları sevmiyorum ruhumdaki. olmuyor canım benim, yapma. karıştırma aklımı.
akşam takılasım yok, çıkıp deniz havası almak istiyorum sadece. kendime gelirim belki.
nostalji kokusu yayan şarkıların tahribatı yüksek oluyor bende çok, sarhoş ediyor. niye inatla dinliyorum o zaman?
elim gitmiyor kapatmaya.
sigara içip toparlanayım ben.
toparlanmam lazım.
güçlü değilim o kadar, kanmayın artık görüntüme. dayanmayın bana.
n'olur..özür.
tam da denk gelmesi radyo dinlerken, onca zaman sonra bu kadar iyi tanımlayabileceğini bilseydim durumu sözlerinin, aklıma gelmedi başıma geleceği.
ne komik.
biraz daha yazarsam kendimden tiksinmeye başlayacağım, aşk meşk derken bulup kendimi.
aman. tesadüfen dinlerken cuk oturdu duruma. ne yapayım. dökülmem gerekiyordu.
döküldüm. 5 yılın hatrına..
bundan sonra harfi çıkmaz ağzımdan, parmaklarımdan. istesem de yorgunum..
çok üzgünüm ama siktir olup gitme vaktidir.
gerçekten.
