31 Ocak 2010, Pazar
saat: 13:23
kalk lan ayağa, kalk kalk kalk, yürü aynaya gidiyoruz, kalk da bak bi suratına serseri, ne bu halin saçın başın karışmış birbirine, suratın desen renk kalmamış, otur bakim şu sandalyeye, tarıycam saçlarını, zırlamaaa zırlama zamanında düzgün düzgün tarasaydın bu kadar karman çorman olmazdı, ruhunu da taramanı söylemiştim arapsaçına dönmeden önce nerdee beni dinleyen, o yüzden bugün ancak emir-komuta zincirinden anlar haldesin, neyse düzgün oldu biraz şu mor tacı da takalım, tamaaam, git şimdi yüzünü yıka biraz kendine gel insin bu suratının şişlikleri, havalandır içinin derinliklerini, küf kokan mahzenlerine hava değsin biraz, al süpürgeyi ağlarını temizle köşelerinin, aç penceleri soğuk hava tazelik getirsin geçsin gözeneklerinden, oksijen gitsin biraz beynine, yüzüne de renk gelsin, kankırmızıya dönsün yanakların soğuktan, seni kaplayan toz tabakası kalksın ortadan, kendinle mutlu ol, başkasına ihtiyaç duymadan, sen vitrindeki elbise değilsin ki ayakta durmak için başkasının bedenine ihtiyaç duyasın, ruhundur seni ayakta tutacak olan
