01 Şubat 2010, Pazartesi
saat: 00:43
Altı ay geçti...Kocaman altı ay.
İlk önce yatağı odayı gördüm uzaktan, sonra acilin kapısından içeri baktığımda o gece geldi gözümün önüne. içerdeki kalabalık, haykırışlar, gözyaşları... giremedim önce içeri sonra ha gayret herif dedim.
Arşınladığım koridorlardan geçtim. attığım her adımda yaşadıklarım aklıma geldi. Acıdım, canım yandı...
Altı Ay geçti Murteza. Babasız geçen altı ay. biliyorum ne altı aylar, ne altı yıllar geçecek. Boğazımda birşeyler düğümleniyor Baba sözcüğümü duyunca.Hayat devam ediyor, eksik ya da tam. Bizimki hep eksikti, gittikçe de eksiliyor. Napalım Lan. Bizim içinde hayırlısı buymuş. İsyan da etsen, sövsende saysan da değişmeyen gerçekler var. Cevaplarını hiç bir zaman alamacağın sorular.
Hayatta tıpkı bu şarkı gibi. Dediklerinden hiç birşey anlamsanda kulağa hoş geliyor bazen.
