02 Şubat 2010, Salı
saat: 12:30
Dun gece, tam 5 aydir burda oldugum
ve bir 5 ay daha burda olacagim birden kafama dank etti.
once 5 ay ne cabuk gecti diye uzuldum,
sonra diger 5 ay nasil gecicek diye icim sikildi,
sonra buraya gelmeden once biraktigim isi dusundum,
en sonunda da uykumu kaciran asil soru,
ben donunce napacagim kismina gectim.
butun gece dondum durdum yatakta.
az once gelen telefon da bu geceki uykumu kacirmak icin birisinin tasarladigi
intikam plani olmali.
Indesit'den aradilar az once,
italya'dasiniz di mi dediler bir de bir guzel.
burda oldugumu bile bile isimi de teklif ettiler.
ve beni burda streslere gark ettiler an itibariyle.
her defasinda boyle oluyor,
ben ne zaman italya'ya gelsem izmir'den bir yerlerden is icin ariyorlar,
ve ne zaman izmir'de olsam italya'dan bir yerlerden araniyorum.
off off basvurmadigim bir is icin neden
arayipta hayatimin icine ediyorsunuz,
hayir dedigim andan itibaren,
ya evet deseydimin uzerinde dusunup duruyorum.
benim gibi dengesiz bir insana hazirlanmis en guzel intikam plani bu olmali.
Yarin yola cikiyorum yine,
bu sogukta gidilmemesi gereken yerlerin en basinda yer alan ulkeye,
ve ayni zamanda buz gibi insanlarla calismaya.
calisma konumun stereotipler ve on yargilar olmasi da bu isin ironisi olmali.
Cokta ilginc seyler ogrendim aslinda bu konu sayesinde,
mesela on yarginin aslinda pozitif bir sey oldugunu ama bizim on yargilarimizi,
arastirmadan etmeden
tembelligimiz ile hemen yargiya cevirmemizin bunu negatiflestirdigini ogrendim.
kahve molasi...
