03 Şubat 2010, Çarşamba
saat: 01:48
Gerçekten insan özlediğini kendinden bile gizleyemiyor.Ya da gizlemeye çalışsa da anlamsız olduğunu geç de olsa anlıyor.
Hatırlamak, unutmak daha iyidir.
Unutma isteğimiz, bazı şeylerin bize yaşatacağı duygulardan mı yoksa yaşayamadığımız duyguları geri getireceğinden dolayı mıdır ?
Her iki durumda da sonunda elimizde olmayan birşeyleri tekrardan elimizde bulacağız.Yani aslında bir kayıp değil bir kazanç olacaktır.
Devamlı aklınızdan çıkmama süreci çok uzun sürmeyecektir.Ama ısrar ederseniz hergün her an herşeyi yaşabilirsiniz ve adha çok duygulanırsınız.
Öyle bir özlem ki daha önce hiçbir zaman yaşamamıştım.Şimdi oldukça özlüyorum ve kabul ediyorum.Özlem güzel birşey...
Herhangi bir an herhangi bir durum o anlara döndürür, başını döner dalıp gidersin.Bir parça duyarsın hatırlarsın ya da hatırlamak için bir parça dinlersin ve arakana bakarsın oradadır.O an ki mutluluğu yüzü gülümseyişi içtenliği güzelliği aklına gelir.
Bir tartışma geçer, o kesin böyle derdi, o bilirdi bak biliyodur ben demiştim dersin.Hep dönüp bakarsın.Bakmalısın.
Aslında insanları ölümsüzleştirenler hep yakınlarıdır.Her insan ölümsüzdür.
