03 Şubat 2010, Çarşamba
saat: 13:23
ruh, beden, beyin, duygu olarak dört parçaya bölünmek istiyorum lego gibi. birbirlerinden bağımsız, kopuk bir şekilde durmasını istiyorum bir süre hepsinin. hepsi ayrı bir köşede dursun, dinlensin yeniden tek bir özde birleşebilmeyi becerene kadar. zaman işte bu yüzden bir süre durmalı, benim için en azından yapabilmeli bunu.
yolumda ne işi olduğunu anlayamadığım adsız otlar tarlasına girdim ve her yanıma dikenler batıyor. batıyor ama hoşuma gidiyor, ne olduklarını bilmiyorum ama hoşuma gidiyor işte.
kaotik karakterde mücadele.
bilmiyorum.
bir bok bilmiyorum.
bilmek istemiyorum.
müzik dinlemek istemiyorum bir süre, dinleyemiyorum. acıyor. acıyor ama engel olamıyorum, hoşuma gidiyor.
gidiyor işte.
