04 Şubat 2010, Perşembe
saat: 11:29
şöyle bir bakıyorum da, okuyorum da geçmişi, yazdıklarımı. sanki ben değilim acılar içinde kıvranan küçük bir çocuk o ağlayan.
içimdeki bu melankoliği hiç atamadım.
kabarmış tam göğsümünde duygularımı bir türlü ne çıkartabiliyorum ne de anlatabiliyorum
benim işim zor, zor olmasına da, hafifliği veren Rabbim, kaldırma gücünü veriyor. farklı gözle bakıyorum şimdi geleceğe, yine bir bilinmezlik, ne bir hiçlik penceresi açılıyor gözümün önüne.
bilseydim ne olacaktı ki
bilmemek en iyisi değil mi?
Sana en güzellerini nasip etmedi mi Rabbin
hakkını verdin mi bastığın toprakların
yediğin ekmeğin,
baktığın gözün
sustuğun anın
dilini çözen
Rabbine şükrettin mi?
annemin resmini öyle görünce beynime kan sıçradı, 10 yaş yaşlanmış göründü gözüme, ölümü hissettirdi bana, korktum yine, ümit içinde ümitsizliğe düştüm bir an. hem çok uzaktalar, hem çok yakında. sevgili anneciğim, biricik babacığım. göremediğimiz bişey var, o da birbirimize karşı sahip olduğumuz sevginin büyüklüğü.
ağlattı beni onca hızıyla, olan gücüyle. belki de bir tokattı bu, belki de durumun vahimliği, karar veremiyorum, gözüm kapalı her şeye. bugün ağlamamam gerek. doldu bi kere bu boğumlar, çözülsün artık bu düğümler. ahhh bir nefes veriş değil mi bu al, bir nefes alış değil mi geçmiş?
tatminsizlikten Allaha sığınırım, sevgisizlikten, yokluktan, kibirlilikten de.
hayatımın en zirvesindeymişim, annem öyle söyledi. özleyeceğim bu günleri, içim öyle dedi. belki unuturum da, güzel anı kalsın hızlı yaşamımda.
geçen shanghai staj günlerimi hatırladım. ne kadar hızlıydı herşey, anı bile zor yakalıyor. zorluklar bir anda sus pus oluyor ve mutluluk huzur duyuyordum sadece yorgun bedenimde. yorulmanın da hakkını veriyordum belki, koşuyordum 3 dakika kalmış trenin peşinden, kalbim çarpmıyordu, gençtim ve heycanlı. tüm sineklerden kaçıyorduk, zalim savaşcı sineklerden. sıcak yakıyordu tenimizi kayıkların üzerinde. tos pembeydi herşey, şimdi fabrika isi.
kimseyi görmüyor duymuyorum, yoğunluk benim ruhuma iyi geliyor aslında. ortaya bişeyler çıkartmak, dünyada bir iz bırakmak. seviyorum bu huyumu, herkese bir kapı var bende. muhabbet isterim, beklentim sadece bu benim....
________
3 cümle çevirdim, mutlu da oldum hani
ders çalışmayı seviyormuşum ben.
kitabım da bitmek üzere.
üniversite arayışına girmem gerek, bir sonraki ödevim bu
hayatım öyle söyledi.
başımı döndürüyor dedi, hareketliliğin.
durduramıyorum, saçlarımla oynamayı da seviyorum
sınavı var bugün inş. güzel geçer, hakkımızda hayırlısını versin RAbbim. tek dileğimiz bu ister anya ister konya, beraber olduktan sonra hepsi seyhan...
düzenli bir hayatım olmadı hiç, olmayacak da. düzensizlik içinde kurulmuş bir düzen benim ki. heryerde olmak, her çiçeği koklamak gibi bir şey bu. arı misali, hem bal yaparım hem gezerim. yeri geldi mi de kıçımdaki iğnenin hakkını veririm.
seviyorum seni
değerlimsin sen benim
en güzel günler bizimle olsun
tatlılıkla güzellikle.
ADI: AvŞAR
