05 Şubat 2010, Cuma
saat: 12:29
Sıcak bir bardak çay, uzaklara dolan gözler fonda birbirinden melankolik parçalar gün böyle başladı. Bişeylerin etkisinde değil, serzenişteyim sadece. Hereyi oldğu gibi bunuda anlamanı beklemiyorum. Uzun uzun anlatmak, güzel bir metinle dile getirmek veya roman tadında bir günce yazasımda yok. Hem konuşuyum istiyoum herkes beni dinlesin. Hemde konuşmayım bakışlarımdan anlasınlar istiyorum. Yorulmayım daha fazla istiyorum. Gideyim istiyorum buralardan kimsenin tanımadığı, kimseyi tanımadığım bir yere gidiyim. Arkamdakilerden tüm yaşadımlarımdan, anılardan, yarım kalmışlıklardan, yaşanmamışlıklardan, özlemlerimden, istediklerimden, boğazımda takılı kalanlardan, doymadıklarımdan, doyamayacaklarımdan kurtuluyum gidiyim be günce.
Ne dersin varmı öyle bir yer?
