05 Şubat 2010, Cuma
saat: 23:50
duygular.kelimelere sığmayacak boyutlardaki hisler.bazen bunları kalıcı yapmak isteriz ve bunuda kendimizin anlayabilceği bir sekilde somutlastiriz bazen yazarak bazen hayal ederek. peki ya anlatamadığımız o bir saniyenin icine dolan tonla duygu aynı anda kalbimizin carpıntısı,gözbebeklerimizin büyümesi,dudaklardan dökülen her kelimenin tasıyamacagından fazla anlam yüklü bir hale gelmesini.bunları nasıl unutabilirki insan diye dusunuruz ama unuturuz icimizdeki bosluk hepsini ceker en derin, en gizli köselerimize.kacımız düsünüyorki bir anı yaşarken kaybetmeyi....
