06 Şubat 2010, Cumartesi saat: 23:08 Yıllar sonra tekrar buraya geleceğimi bilsem çok şaşırırdım.. Çocukluğumda soğukluğunu hissettiğim o gölün kıyısından, artık güzel duygularla yürüyorum evime giderken. Hayatımın tepetaklak olduğu dönemlerde o büyük ve durgun haliyle çok daha yalnızlaştırdı beni.. Yeni edindiğim ama hiç benim olmayan arkadaşlarımla kıyısında uzanıp birbirimize hikayeler anlattığımızda, beynimin arka planında daha farklı şeyler vardı benim. Tadına vardığımı sanmaktı herhalde eğlenmek benim için. Küçük bedenime, büyük sorumluluklar omuzlarıma daha çok ağırlık yaptı. Hele ki, annemin o gösterişli ama ıssız evde yalnız başına kalmasına gönlüm hiç razı olmazdı. Tatillerimde ona doğru giderken arabanın indiği yokuş deniz, göl görüntüsü olan ama o parlak güneşin resmen kıskandığından bakamama sebebim olan bir diğer sıkıntımdı. Her şeyin böyle soğuk olacağını sanmışım o zamanlar. Hiçbir yana yaslanamayacağımı, kendime güvenimin yerine gelmeyeceğini, yeni ve serin insanların hiçbir zaman bana yakın olmayacağını.. İşte bugün yürürken dalgaların yanından, omuzlarımın ne kadar dik olduğunu hissettim. Mücadelemin sonuna vardım. Güçlü tırnaklarımla, beni üzecek olan herkesin şah damarını parçalayabilirim. Adımlarımı sert ve hızlı biçimde atarken, içimde de çığlıklarla söylüyordum; I've got to get a move on with my life It's time to be a big girl now And big girls don't cry.. Gugu'm için.. enkiea