07 Şubat 2010, Pazar
saat: 17:31
"hiç ilgisi olmayanlar giriyor öyküden içeri bir ses gibi teklifsiz."
aslında gerçekte de öyleyiz
hatıralarımız bile kendi değiller
gün gün değişiyorlar muntazam
her an bir sonrakinün üzerine monte ediyor kendini
ama bir önce artık kendi kalmayor
suyu düşün
aslında milyar parçadan ibaret
ama nasılda bize bütün gibi gözüküyor
ya da bizim çocukluk resmimizi şimdinin yanına koy nasıl da
benzemez
ölüm kaçınılmaz tek gerçek
hatta yaşadığımız tek gerçek
...
gerçekle ilişkimiz de sorguya muhtaç
hepimiz yılanın kesik kuyruğunu yalaması gibi
boşluğu yalayarak büyütüyoruz
hayal diyoruz buna
çok kimse hayaline sarılıyor
sevgili diye
çok kişi
gerçeği umursamıyor
avunmak çok zaman gerçek sanılıyor
bir filmin içindeyiz adeta
bitsin istemiyoruz sadece
ya da bittiğinde bir diğerini devreye sokuyoruz
ruh burda bedeni uyardğı oranda var oluyor
kimin eli kimin neresindeyi sorgulamıyoruz
mesele keyif alıyor oluşumuzda saklı
"dal kendi dilince sustu"
