09 Şubat 2010, Salı
saat: 02:10
Mutlu değilim...
Herşey çok dağınık. yatağım, masam, bilgisayarım, hayatım. Girmiş birbirine... Ne gece, ne de gündüz. Varla yok gibi. Ölümle yaşam gibi...
Artık beni mutlu edecek birşeyler bulamıyorum. Çalışmakta mutlu etmiyor, uyumakta, sigarada, alkolde... Tüm gün boş boş konuşuyorum. Dediklerimin hiç bir anlamı yok.
beynimin içine sevişen filler bir türlü doyuma ulaşmıyor. Düşünmemek için ürettiğim taktikler bir bir içimde patlıyor. Kaçıyorum olmuyor, yüzleşiyorum olmuyor.Saniye de değişen ruh hali çok yoruyor beni. 24 yaşındayım ancak buna kimse inanmıyor. Beden çoktan kırıştı, Ruh desen çoktan elden ayaktan düştü...
Berbat görünüyorsun, iyice laçkalaşmış sinirlerin, cümlelerinde tek bir anlam yok, tek bir duygu... Naptın kendine... yine o günlere geri dönmeyeceksin dimi? diyor gülüyorum
rDL diyor ki, sadece hayal et, öyle araba, ev filan değil, onlar küçük şeyler. geliyorum 1 aya. bırakın şeytanın bacağını, ağzını yüzünü kırdım, devran artık döndü, krallığımızı ilan ettik. Yapamadığımız herşeyi yapacağız. şimdi söyle halini dedi
Zippo mu geri ver dedim.
sonra düşündüm, düşündüm, düşündüm. bulamadım bi hayal. hayallerimde gitmiş bilinmeyenlere.
Mutlu değilim. beni ne mutlu eder bilmiyorum. Mutlu olur muyum onuda bilmiyorum. Mutluluk nedir onuda bilmiyorum..
hiç bir bok bilmiyorum
Hücrelerimin öldüğünü hissediyorum.Reflekslerim yavaşladı, tepkiler iyice azaldı, sussuyorum artık...
