10 Şubat 2010, Çarşamba
saat: 00:53
hmm küçük dağları yaratıp geldim günlük. hani şu karşında gördüklerin var ya işte onlar benim. Adları ise "kompile" Mattheus dağları.
Günlük çok keyifliyim ya. Olm kemanımı hiç birşeye değişmem ya. Sesinin rengini,tınısına kurban olduğum insanı nasıl da sakinleştiriyor...
Şunun şurasında 2 saate kadar köpürüyordum. Ama kemanımım hikmeti işte. Niyetim aslında onlarca satır kin kusmak,küfür etmek,bağırmak çağırmaktı. Ama şu an o kadar sakinim ki :) Ya benim gibi adama kızmak,sinirlenmek yakışmaz. Zira kızmak,bağırmak basit,cahil,sokak insanlarının işidir. Herkese,herşeye sinirlenirler onlar. Tek yapabildikleri insanları güçleriyle,korkuyla karışık saygılarını kazanmaktır.
Bense insanları sevmeye seviyorum. Günlük keman çalıştıktan sonra böyle melek gibi hissediyorum lan ben kendimi. Böyle herkese iyilik yapasım,ne bileyim böyle yükselesim,semaya uçasım falan geliyor. Sevgi dolu oluyorum böyle.
Küçük insanlar! Sizi kutsuyorum.
Yüce Mattheus sundu!
