10 Şubat 2010, Çarşamba saat: 01:14 evet bunları bilmemen, yada duymaman gerekiyor. Ancak ben Sonuçu ne olursa olsun susamıyorum... bende gurur özel sebepler yüzünde oluşmuyor nedense. Kalbim ve mantığım seni unutmayı reddediyor. Bana karşı geliyorlar. Önceden olsa bi şekilde sustururdum. İkisinden birisi tezat şeyler düşünürdü ve silinirdi hafızamdan. Aynı şeyleri söyleyemeleri için bekledim hep bunun için savaştım ve şimdi kendi isteklerimine söz geçiriyorum. Acizlik bir durum belki ama pekte bi önemi yok bunların benim için. Seni unutamıyorum ve hiçte unutamacağım. Biri kere dedim bi kere "ilk defa birini unutmayacağım" Bunun nedenlerini düşündüm. Sorular hep cevapsız kaldı. Cevapsız kalan diğer soruların yanına gitti, biriktikce birikiyor. Sanırım benim mirasımda cevapsız sorularım olucak. Kalbime düşünce savuşturamıyorum seni, çok anlam yüklemişim sana. Gün içerisinde alakalı alakasız şeylerde geliyorsun aklıma. Hiç çıkmıyorsun sanırım. Sadece üstü örtülmüş gibi. En ufak bir rüzgarda örtü kalkıyor ve ben seninle karşı kaşıya geliyorum. Olmayacak duaya amin demek gibi bişey bu. Hiçbir zaman benim olmayacağını bilsem de, sadece hayalimde ve düşümde olucak olsan da, beni sevmesen de, Seni Sevmek çok güzel... sövme Lan Murteza, bakma da bana öyle. Başaramadım işte. Susamadım...Tamam haklısın sövmekte, en ağır küfürleride hakediyorum, tamam söv...kır ağzımı yüzümü.konuşamayayım bir daha... Ama susmuyor ki kalbim, ve o sıçtığımın mantığı. Kırık yılın başı ikisi tek şey diyecek oldu... o da Yalan oldu... Kendi Kendine Bir Sor Kendi Kendine Bir Sor Nereye Kadar morlanet