10 Şubat 2010, Çarşamba
saat: 11:17
Okulların tatil olmasının ardından başlamış olduğum keyifli günlerin sona erişi ve geldiğim şuanki okul ve iş ortamı cidden keyifsiz..
Keşke daha fazla uzasaydı diye dualar etsemde nafile,kürkçü dükkanında aldık soluğu. Antalya güzeldi,ara ara yağmurlar da olsa sıcaktı hava.hep bir kar tatili umuduyla yaşadım:)İstanbul soğuk ve siyah beyaz.herşey rutin ve bir okadar sessiz.on günlük tatil boyunca kalbimin kırıklarını aldırmak yerine,onu taradım,tımar ettim ben.ruhumuysa bir ebru çalışmasının içine bıraktım.ne şekil çıkacak,neler olacak cidden bilmiyorum.hani suya atılan bir ağırlık gibi..bir taş gibi batmak ve dalgalarını savurmak etrafa..sonsuzluğun girdabında ve öylece dinlenmek bir yalnızlıkta..iyi geldi tatil bana.mutlu ve huzurlu geçti..az bölük pörçük ve az hasta.lenf bezlerimde 4 tane beze çıktı..doktorlar tahliller ulturosonlar,iğneler..geçmesse başka arştırmalar yapacaklar.yine de mutluyum sanırım.öğrencilerimin seslerine sarılıyorum tenefüslerde.yanıma gelip beni ne kadar sevdiklerini ve özlediklerini dillendirirken onlar ben gülümsüyorum,yüzümde buruk bir sevinç.
dün eski eşim aradı,görüşelim,konuşmak istediklerim var,ne dersin dedi.doğumgunumde de aramıştı.okuldan çıktım,yemek yedik,konuştuk,olur mu tekrar dedi..sessizlik ve o tarif edemediğim yumru boğazımda,kalakaldım.ne denirki şimdi bu soruya.yüzüne baktım,yabancı mı diye?değildi sanırım,eşim işte hani ilk çıktığım,ilk elini tuttuğum adam, hani 17 yaşımdaki o temiz umutlarım..
ben omuydum,değildim artık.o omuydu?değildi,daha çok dağılmış bir adam vardı karşımda,umutsuz ve üzgün.bıraktığımdaki adamdan çok daha fazla şeyler yitirmişti. ve daha da boşvermişti herşeye.üzüldüm...iyi görüdüğümü söyledi,"birşeyleri başarmışşsın,herşey yolunda gibi hayatında ve daha da buyuyup olgunlaşmışsın"dedi.
içimden tebessüm ettim..ve şöyle dedim.
"hiç kolay olmadı"...
