10 Şubat 2010, Çarşamba
saat: 15:10
Gerçekten zıvanadan çıkıyorum. Sebebi de bu sıçtığımın işyerindeki hiyerarşi. 200 sayfalık kitabın fotokopisini 3. defa çekersem oturup ağlayacağım. Ofisboyculuk oynamaktan öööeh geldi, kütleleriyle doğru orantılı yaşlı teyzelerin egolarından öööeh geldi, zevksiz işveren amcanın Lüküs Hayat'tan fırlamış tavırlarından ööeh geldi. Yeter ulan yeter! Hayır zaten bu kitap canımı aldı alacak bir de bunlarla uğraşmak beni sinirden delirtiyor.
Dün bir çevirmen geldi. 2 dil bilen, galatasaray mezunu falan. Mıyır mıyır konuşan cinsten. İlk fotokopiyi aldı ve sonra da ertesi sabah bu ücret beni motive etmeye yetmiyor diyip işi bıraktı. Sonra bu sabah orta yaşlı emekli bir teyze geldi. Böyle mıyır mıyır konuşan gene, kitaba baktı ay bu hiç hayal ettiğim gibi değil minicik yazıları dedi. Sonra da çekip gitti. Gerçekten ama gerçekten çok sıkıldım, elimdeki sıçık kitabı kimse çevirmek istemiyor. Neyse ki devreye kuzum girdi de kitabı ona bugün yolladım. Bakalım o ne zaman hayal kırıklığını paylaşacak?
www.secondhandsongs.com/ bak günce ne kullanışlı!
