10 Şubat 2010, Çarşamba
saat: 18:24
her an farklı bir düşünceye kapılabiliyor zihnim...
çok boş duruyorum su aralar amaçsız gibi gözüküyorum ama bekleyişeyim ve biriktiriyorum arzuları amaçları...
her an onun yorumları izin almak ve sınırlanmak beni kısıtlıyor... zamanı geldiğinde ilerleyeceğim veya sabrım kalmadığında... şimdi ise başlamalıyım yürümeye... yeni bir güne yeni bir başlangıca tek başına kimseye yaslanmadan bakmadan...
