12 Şubat 2010, Cuma
saat: 03:09
hayallerimi bu kadar büyütmeseydim
yitirdiklerim hep oyunlarımda kalırdı
ve gerçekten bilmezdim acısını gitmelerin
ve her aşk kaybolan oyuncakları olurdur
oynadığım oyunların.
arnavut kaldırımlı yollarda
yağmurlu bir gün hayal etmeseydim
ve saymasaydım adımlarımı ıslak sokaklarda
ve asla dinlemeseydim adım seslerimi
ve her sokak köşesinde aramasaydım seni
ve belki de duymasaydım asla sesini
içimde kurduğum oyunların bir gerçeğinin yaşanabileceğine inanmazdım.
ve kendi küçük evimde
gözbebeklerim boyutunda pencerelerden yolunu gözlediğim sen olmazdın
sen asla olmazdın kurduğum hayallerin ortasına
ağır bir leke gibi düşen sen olmazdın
dinlediğim çocuk şarkılarını içimden söküp alan
ve yüreğimin tam ortasına
sigara külü kokulu ağır hüzünler eken bir sen olmazdın
hayallerimi bu kadar büyütmeseydim
ağladığım yalnızca yağmur korkusu olurdu
gök gürültüsünden ürkerdimi kaybetmekten değil
şimşekten ürkerdim, yitirmekten değil
ve ağladığım yalnızca yağmur kokusu olurdu
hayallerimi başkalarına satmasaydım
birazını ona birazını şuna azını da sana paylaştırmasaydım
ve her gelene hoşgeldin demeseydim
ve hayallerime ihanet edip
başkalarına boyatmasaydım yeni günün gökyüzünü
ve oyuncaklarımı paylaşmasaydım
bu kadar ölmüş olmazdım düşlerimde
ve geceleri bu kadar koyu olmazdı o zaman.
izlediğim çizgi filmler büyümez
yitirdiklerimi özlemezdim.
çünkü hayallerimi bu kadar büyütmeseydim
asla yitirmezdim.
belki bir kaç oyuncak araba
bir iki de kuru boya olurdu üzüldüklerim
pırasa saçlı bebeğime ağlayabilirdim belki
belki de yeni bir oyuncak isterdim.
alırdım da.
hayallerimi bu kadar büyütmeseydim,
hayatımda istediklerim benimle olurdu.
kahverengi bir ayı bir küçük araba bir iki fincan takımı, çizgifilm yapbozlarıi kuru boyalar, legolar...
ama şimdi oynayacağım hiç bir oyun
tek kişilik değil
ve istediklerim raflarında satılmıyor büyük marketlerin.
hayallerim benim kalsaydı,
seni en sevdiğim oyuncağım çizer,
biraz ağlar, aldırır, yanımdan hiç ayırmazdım.
ama sevgi, ama kalbin öyle değil
hayallerimi büyütmesem bunları bilmezdim
hayallerimi büyütmesem içimdeki oyunları yitirmezdim.
hayallerimi büyütmesem,
her istediğimin beni istemeyebileceğini bilmiyor olurdum
gözlerim kapalı,
bisikletime biniyor yapraklarla konuşuyor kuşlara laf atıyor olurdum.
bir köşe de,
geçen her ana, gözünü kapayan insanları, hüzünle sayıyor değil...
hayallerimi büyütmeseydim,
yarım akan zamanların esiri olmazdım.
insanın kendisini affetse dahi,
zamanın hiç bir ihaneti affetmediğini bilmiyor olurdum.
ve saygının,
kişinin kendisine olan saygısının
yitirilebilir olduğunu, asla öğrenmemiş olurdum.
