13 Şubat 2010, Cumartesi
saat: 11:22
Garip bir huzurla uyandım bu sabah.
Karmaşa dolu koca bir yıldan sonra herşey sakinleşme aşamasına geçmek istiyor hayatımda ama daha vakit var belli ki. Çok da vakit kalmamış ama. Labirentin çıkışına giden birkaç yol var şimdi önümde. Ya yine bekleyip şansımı deneyeceğim, ya da gözümü kapatıp bir yoldan yürüyeceğim günce.
Ya da belki yürümeye değer bile görmem hiçbir yolu, kendi yolumdan giderim :)
Sherlock Holmes izleyemediğime üzülüyorum bir tek şu an. Sevgili Robert bu duruma kırılmadan bir çaresine bakmalıyım bunun.
Sanırım hayat telefon çalmadıkça, birileri bir şeyler anlatmadıkça daha bir güzel. Ama bu yağmurlu sabah da Yeniköy civarlarında karşılanmış olmalıydı....
