13 Şubat 2010, Cumartesi
saat: 16:47
işyerinde ilk haftayııı yorucu ve güzl tamamladım
kendimi bildim bileli ailem sayensinde hep tekstilin içindeydimm tercihimidee okurken tekstilden yana yaptımda iyimi halt ettim bilemedimm :):) okurken diyodumm hepp yaa ne zor iş tekstili okumak bile çalışmaktan beterdir diyee
ııı çıkkk okumak en güzeliymişş
bi tekstil fabrikasının planlama bölümüdeyimm sabah 9 akşam 7
içim dışımmm iplik düğme kumaş müşteri rpt dosya dosya koleksiyon görüşmee vs vss ileee doluu
ilk haftadan bu yoğunluk yorgunluk getirsede yaptığım işi seviyorum galibaa yükleme günü saat tam 2 de teslim edilmesi gereken terminlerin 10 dkaka bile geçikmeden teslim edilmesiiçinn koştuğum zamanları hesaplarsakk baya bidee kilo verdimm enerjimi aldıı gitti bu yoğunlukk :):):)
bi ordayım bi burdaa bi şurdaa ordan oraya koşuşturuyorum odaya girip masaya oturdğum anda
hopp yeni bişy çıkıyoo
sonra yine hep bişyyy
ama olsunn bu koşuşturmada teleşede hiç bişy düşünmüyor insan bütün sorunları unutuyorsun iş saati içindee herşeyi bir kenara bırakıpp şöylee bi keyiflee işe adaptee oldunmu olay bitmiştirr dalıp gidince herşey karışıyor çünkü ilk iki gün dalgınlığımdan kaynaklı elimden kaç dosya kaç kez geçti hiç bilmiyorumm
amaaa neyseki atlattım vee şidi daha bi adapte oldumsankii
yani güzlherşeyy
oldum olasıı hepp iş iş diyodum al sana iş özgecan akşama kadar koştur durr
kendinneee garazinmi varr neee alll allaaa anlamıyorum senideee hiçç :P:P:P:P
bidee insanları anlaamk çokkgarip biliyomusunn günce
zaman göre değişir değişmeyecek sandıklarımzz
bu hep böylee oldu
ne olmaz dediysem hep si oldu değişti geçti gittii
bu hayttaaa kimseyi karşıma bile almıyorum
eskisine göre daha merhametsiz
ama yinedee insaniyetlii
daha güçlü
ama hınçlı
biraz sakin
ama biraz öfke doluyum
istediğim zaman sağır oluyorum
istersem bazen bakar kör oluyorum
artık kendimi ve yaptıklarımı eksiğiyle fazlasıyla daha iyi biliyorum
ve en önemlisi yanlış şeylerden uzağım
söylediğim ve yaptığım herşeyin arkasında duruyorum
durucamda
kimselere benzemm
kimseler kadar insaniyetimi kaybetmem
ve kimseler kadar basit olmam ve kimseler gibi kendimi hiç konumuna getirmemm
kimselerden uzak kalabalıktan sıyrılmışş
vee kendi başıma sadece seçilmiş kalabalıkta nefes alıp verip hayata devam edip
doğru olanları yapmaya çalışıp
mutlu ve huzurlu olup
kalan zamanı değerlendiricem
ben yapılanı affettimm ve hiç bir değere laik görmeyecek kdarda uzağım artık
birde ALLAH affetsinnn
kimseciklerii....
