15 Şubat 2010, Pazartesi
saat: 11:56
beyaz dumanlı kadehlerin, bulutların gözyaşları gibi akıp gittiği günlerdendi..aşk sözcüklerini minor notaların arasına sıkıştırmıştım..acılarımı, acil durumlarda kullanmak üzere kotumun arka cebinde saklıyordum..her bir yıldız kaydığında,bir mızrak gibi saplanırdı bağrıma ve ben kalbimdeki nü cesetleri atardım mide boşluğuma..kanlar sızarken bardağımın cepherinden ayaklarıma, düşündüm yıldızları,kafamı kaldırıp yukarıya..ve yıldızlarda asılıydı düşlerim..düşlerse saplıydı bağrımda..ve sonsuzdan geri saymak gerekirdi gerçeklemesi adına..sayılarım yetmedi saymaya..gücüm tükendi saymaya..artık kokuşmuş cesetlerimin, bedenimi çürütme vakitini gösteriyordu; kolumu dişleyerek yaptığım saat..bitecek kadar uzun değildi hayatım..ve elveda demek için kuşların ayaklarına astığım notlarım..
..artık yoklar..
-geçmişten çıkardım.neden bilmiyorum,sadece bu sefer kimse aklıma gelmeden.-
