16 Şubat 2010, Salı
saat: 03:05
uyan ey gözlerim
ufuklara dalma artık aşkından
vakti geldi terki diyar etmenin
son nefesinde de ismini zerk edip
zikir etmenin.
kim demiş kul kulun mevlası olmaz
kulun verdiği derde derman bulunmaz.
işte gözlerim kör bedenim sağır
ve yokluğunda her aldığım soluk
içimde ağır bir kahır.
ilahi yaptım adının tınısına
mevlam dedim döndüm dolandım etrafında
pervanenim diyerek vardım secdeye
adının baş harfi ile başladım her zikrime.
kim demiş dergaha uğramadan mevla bulunmaz
ve bilinmeyenin cevabı kula sual olunmaz.
senin adının varlığı oldu gönül derganım
ve yokluğun oldu çilehanem gidişinle kapandığım.
oruç dediğim seni görmediğim zamanım
namaz dediğim varlığınla secdeye kapandığım.
ya rab, ya rabbin kulu gel uyandır artık.
yoksa dilimde kalır hep bu acı ağıt.
uyan ey gözlerim
ufuklara dalma artık aşkından
vakti geldi terki diyar etmenin
en el hak diyerek adını zerketmenin
zikrine sunduğum nefsindir varlığın
ve son nefesime sakladığım
kelimei şehdettir adın.
