16 Şubat 2010, Salı
saat: 12:27
1-eğer herhangi bir ikili ilişkideki bir karakterle (gerçek ya da kurgu) alakamın olmadığını, sadece kendim olduğumu kabullenebilirsem (ama nolur siz de yardımcı olun, bak o sondaki kız da sensin demeyin mesela, of) çok daha mutlu ve huzurlu olabilirim. çünkü bu döngüye girmek üzereyim, evet bu bu oldu, şimdi de bu olacak demek üzereyim, kendimi bir şeylerle yarıştırmak üzereyim. ağzıma sıçayım ulan ben.
2-evet ağzıma sıçayım. "inanmıyorum ki, yadırgıyorum ki, hıh yani neden ki, sevgililik müessesesi mi, yani çok gereksiz, heleloy" derken inanmak üzereyim. inanmak üzereyken bunun farkına varıp haddi bee deyip kendimi bir yere kadar geri çekebilsem de artık çok başarılı olamıyorum ki. tamam, aşık değilim, bunu kabul ediyorum zaten, ama bütün duygulardan bağımsız olarak şunu biliyorum ki, bir gün gelecek ve ben onunla vakit geçirmek istediğim halde o istemeyecek, ben hala telefonunu bekliyor olacağım ve kısa kesmek isteyecek, ve şu anda "yahu uykun var, git uyu istersen" diyebilen ben, gerizekalı ben, o zaman bunu bir işaret olarak algılayacağım için gayet kafaya takıp üzülecek ve hatta triplere gireceğim. hoş mu? değil. ama olan bu. illa summer mı olmamız lazım ulan. illa dengesiz mi olmamız lazım?
3-iyi değilim. yarın istanbul. ne istediğimi biliyor ama ne yapacağımı bilemiyorum.
4-bütün arkadaşlarım tek tek kayboluyor. bu da ayrı bi salakça bi şey. kızlı erkekli, kayboluyorlar ortadan. sadece ali kalıyor. ve sonra ali arkadaşlarına döndüğünde ben yalnız kalıyorum. "yaşadım bunu ben" diye babun org repliği vardı, tehey.
5-ortaçgil senin de ağzına sıçayım.
