16 Şubat 2010, Salı
saat: 22:38
her sabah 5 dakikacık görmek, akşam oturup onun için sandviçler yapmak, aynı zaman diliminde azıcık mesafede aynı şeyleri yiyip karşılıklı kahvaltı ediyor gibi hissedip o anları hatırlamak.. yaşamak denen şey bu..
hayat hiç tahmin etmediğin gibi olabilir, hatta genelde öyledir, abuk subuk zamanlarda abuk subuk kafa karıştırıcı olanaklarla karşına çıkıp haftalarını zehir edip uykundan edebilir.. ama bir tek gülüş, ufak bir bakış, her şeyi yok edebilir.. eder.. ediyor..
----
kaçırdığım uçaklar mı istersin, dengede durması mümkün olmayacak derecede dik yapılmış anfiler mi ararsın, ordan oraya koşturmalı atlamalı zıplamalı bol bol ağlamalı kabuslardan sonra bir anda verince kararı,kuş gibi oldum.. oldum olmasına da bakalım daha neler bekliyo bizi..
----
velhasıl.. bütün kabuslarımdan çotank diye uyanmamı sağlayan, bütüün gün her şeye dayanmamı sağlayan, aldığım en güzel nefesim, iyi ki varsın ve yavrum be..
depreştim ki hem nasıl...
allah'ım hep güzel şeyler versin sana...
