18 Şubat 2010, Perşembe
saat: 01:41
Yorulmuştum.
tozlu raflardan cıkardım üstümü başımı,bütün kırgınlıklarımı,kırıklıklarımı,acılarımı
bikaç acı seçtim kendime
direndikçe güç versinler bana diye
gayya kuyusu gibiydim herseyi içime alıyordum.insanlar üstüme yaftalar yapıstırıyorlardı. ben ise bundan zevk alıyordum.
hiç oldugumu bilmek bana huzur veriyordu
suda yürüyor gibiydim.
orospular buluyodu yorgun bedenimi
sevişin benimle diyodum eşşek gibiydim götümü kaldırcak halim yoktu.hipotenus en büyük yardımcımdı.
en zor gunlerimde sadece üç adam vardı yanımda
ben ben ben!
şimdi arkama baktıgımda belki yaşanması gerekti diye kendimi avuttugum ama tamamıyla saf ve salt bi şekilde derin bi salaklıgım yatıyor.
ama gündüz olmasaydı geceyi sevebilirmiydim?
aman işte üç kuruşluk dünya dibini gördük
gerçekmi rüyamı merakımızdan öldük.
volkan kaçar:*
