18 Şubat 2010, Perşembe
saat: 06:47
işler çok karıştı.kendimi koyverdim artık.evet farkettimki onu değil bi ilişki içinde olmayı seviyorum ben.yapamıyorum daha fazla.ondan kopmamak için kendimi kandırdım,onu kandırdım, herkesi kandırdım.ama kopmak istemediğim o değil,ilişki.ama sevemiyorum,olmuyo.evet çok iyi çok tatlı ama olmuyo işte.bu denli hak eden birini ne diye sevemiyorum sanki? ama işleri bencilliğim yüzünden dönülmez bi yola sürükledim.ondan ayrılamam çok üzülür.hem bütün sevdiğim insanlar onu çok seviyo.babama bile anlattım.kendi kendime hapsoldum yine.
yine yenildim.
şuan tek isteğim bu karmaşadan kurtulup tek başıma kalmak...
ama nereye gidersem gidiyim bu lanet karmaşayıda beynimde kendimle götürücem.
napıcağımı bilmiyorum yine.
kalakaldım.
