18 Şubat 2010, Perşembe
saat: 15:36
Tuhaf çelişkilerle uyandığım güne ve şiirle devam ettim yine, benim tek ilacım bu sanırım. İçimdekileri kusup rahatlamam lazım şiirle...
Gidenleri, kalanları düşünürken anladım ki ruh halim artık bahara dönmüş,eee hâl böyle olunca şu satırları aldım kaleme;
Yüzük
İlkbahar gelse de yeşillensem...
Güzelleşsem biraz.
Belki o zaman sarılmak istersin belime,
Kendine doğru çekip öpersin belki...
Umut dünyası işte.
Gülümse diyorsun ya hep,
Gülmek için toprak canlansın diye bekliyorum işte.
Bir yüzük aldım kendime,
Gülümsediğini görünce...
Gezdim dolaştım,sordum soruşturdum...
Sonunda beğendim bir tane.
Parlak, göz alıcı...
Keskin çizgileri var ve noktaları.
Sana benziyor aynı.
