19 Şubat 2010, Cuma
saat: 19:34
ben var ya..
ben.. good.
bu dünyada görebileceğin en gurursuz insanım ben.
günlerdir sövdügüm, gözümün içine baka baka başkalarıyla kırıştıran, bana selam bile vermeyen..
sadece askerdeyken boşluktan arayan bir insan için sövdügüm...
bugün cuma akşamı.. arabasını gördügümde..
bana yaptığı en berbat şeyleri değil, güzel zamanları (onun umrunda olmadıgı) hatırlayıp,
onu araıdıgıma inanamıyorum..
inanamıyorum.
nefret ediyorum demiştim di mi?
oh be kurtuldum demiştim.
vay be umrumda değil, şimdi sıra nişanlsını başkalarıyla aldatmakta demiştim..
hatta ulan ne salakmışım, o beni istemese de ben onu arıyodum, hep suçları üstüme alıyodum demiştim.
dedim.. demesine dedim. ama aradım.
niye yüzüme bakmıyorsun, bir şey mi yaptım dedim.
ben = salak good.
yine suçu üstüme aldım
bana yaptıgı onca şeye ragmen.
yoo dedi ve her zamanki gülüşüyle güldü.
umrunda değildim.
hatta zafer vardı gülüşünde.
"evet arayacağını biliyordum, yine kurtulamamış benden.. "
edasıyla güldü.
şimdi..
sen olsan kendini ne yapardın günce?
söyle allah aşkına?
ağzını mı baglardın kendinin,
telefonlarını çöpe atardın.
sana yaptıkları için umrunda olmayacak olsa da karşısına geçip bagırır mıydın?
intihar mı ederdin?
ne yapardın?
nasıl atardın kafandan?
unut gitsin, kurtulmuşken ne diye yine.. diyorsun di mi?
olmuyor. ne yapıcam peki?
ne olursun akıl ver..
yazmak bile rahatlatmıyor.
