|
19 Şubat 2010, Cuma
saat: 22:31
umutlar ekiyorum toprağa belki'lerle, neden olmasın'larla suluyorum onları gülümsüyorum, ışık olsun diye kimbilir belki bir gün tohumunu yırtar gözlerini açar gökyüzünün maviliğine boy atar, serpilir şef: Rüya-Ezginin günlüğü bir gül kokar tüm çiçekler ezilir bir tel kopar ahenk ebediyen kesilir yüzünü görmem yerini sormam elini tutmam seni hiç unutmam tenine değmem sesini duymam adını koymam sana hiç doymam | ||
|
|
||