20 Şubat 2010, Cumartesi
saat: 06:31
Sormayın cok yoğunum çok! uyuymaya bile zamanım kalmıyor! hep oradan oraya koşturuyorum, kendime zaman ayıramıyorum, iş güç derken...yoruluyor kalbim...
aşk...aşkın yoğunluğu...başımdan aşkın bütün işlerim.
çok da hazırdım ya kendimden başkasını düşünmeye. zamanlaman mükemmel oldu. ben rüyalarımı bile hatırlayamam ki. peki kabul senle de oynayalım bu oyunu.
Bütün oyuncakların içini açıp ne var diye merak etmeni anlıyorum, sonra parçalarını bir araya getirip aynen eski haline sokman da güzel. Ama bu elindeki biblo! Bibloyu kırarsan iz kalmadan nasıl yapıştırabilirsin ki bütün parçalarını...sen de çok iyi biliyorsun ama yaramazlığın üzerinde işte, oyuncu olmaktan hiç vazgeçemeyen bir adamsın sen. Hiç vazgeçmeyeceksin, ama zaten ben büyümek istemiyorum demiştin geçen gün. aslında sana da bu yakışıyor dürüst olmam gerekirse. :) büyümüş de küçülmüş derler ya sen küçülmüş de büyümüşsün. neyse ikimiz de büyümek istemediğimize göre bir sorun yok, oynayalım madem. Nadir bulunur hile yapmadan oynayanlar, sen de benim gibisin, kuralları seviyorsun, yaşamayı da...
