21 Şubat 2010, Pazar
saat: 03:53
Bunun özeti, insanın üslubunun üzerine yapışmışlığıdır sevgili gece ortağım. Ve şarkıların isimleri asıl sözlerinden - belki isminin geçtiği yerler hariç- biraz daha manidardır.
Günlerden Pazar ve saat 03.19dur. Ben bugün hiç takdir etmediğin üç beş ortamda daha seni düşünmek eyleminden uzak kalmayı becerebilmiş durumdayım. Ve bununla birkaç saat boyunca gurur duymak için müsaadeni sormayacağım.
Tekel işçilerinin ne halt ettiğinden hiç mi hiç haberim yok bugün. Bundan hoşlandığımdan değil de hoşlanmadığımdan da değil. Hoş bir durumun yoksunluğundan besbelli.
İçinde çıplak ses dizimiyle "aşk" geçen ve varoluşunun bir evresinde bir sinema filmine müzik olmuş şarkılar dinlemek istemiyorum bu sabahakarşı. Bu sabahın diğer her sabahtan farklı olmasındansa delicesine korkuyorum. Yerinden kımıldamayan yaşlı insanlar gibi bir korku bu, alışkanlıklarda bahane bulan. Alışkanlıklarla kavga eden.
Bir konu saptayamadım bu gece ortak.
Uykularına...
