21 Şubat 2010, Pazar
saat: 17:15
günce,
yine karamsarlık..
bura sanki negatif bir çekim alanı , tüm enerjimi , sabrımı, insanlıgımı alıp götürüyor .
yerine sürekli gergin,huzursuz ,kendini yiyip duran birini bırakıyor.
şuraya geldiğimden beri bir çok şey denedim afedersin şu *ıç kadar yerde
spor -fitness
spor- pilates
yan flüte başladım- hocamdan kaynaklanan bir sebepten ara vermek durumunda kaldık
matematatik dersi- alese gircem.ciddi puan almak istiyorum.
ben enerjimi insandan alıyorum ,
ve anladıgım şu ,
sevdiklerimi çok özlüyorum.
ve bu yüzden napıyorum biliyo msun,
sonere sardırıyorum, figeni aysegülü pınarı ,dernegi , eglenceyi mutlulugu fidanı heycanı güveni ...her boku bu adamda arıyorum.
bir insan bunların hepsi olamaz ,ki kendisi mükemmel değil hepimiz gibi ..
bulamadıklarım için onu suçluyorum, olanlara 2 şer de ben ekliyorum eski üzüntülerden, hayal krıklıklarından ...
oluyor kocaman bir çığ....
kendimi çözüp çözüp topluyorum , parçalara bölüyorum , artılarım eksilerim....
yoruldum.
tek bldiğim ,çözüm gerek.
bu duygusal boşlukta dolanıp duruyorum ,
gerçekten hiç bir şey "istediğim" değil.. olamıyor da.
ne zamandır burada kendimi bu denli yabancı hissetmemiştim, sanki aylar başa sardı , kamyonla toplanıp göçebe gel en füs oldum.
zaman kendini tekrar etmesin.
