22 Şubat 2010, Pazartesi
saat: 01:21
hatırladım. bugun gibi. sessiz gecmisi.o gece herşey güzel baslamıstı uzun ve populasyonu yüksek olan her tarafı cafe olan geceleri gündüzmüş misali aydınlık ve duygusuz bir cadde saat onbir ellialtı filandı sigaramı yakarken bakmısıtm gayri ihtiyari . bundan 2-3 dk sonra ise azımdan düsen sigaranın havada bıraktıgı izi ve yüzümün anıden isteğim dısında sola siddetli bir sekilde dönüsünü. bir iki saniye sonra yanağımdan dişlerime kadar vuran bir acı. sonrasında caddede durup gitme diyen bir kızın titreyen ve kendi gösyaslarını yoka sayarak konusmaya calısması... caddenin diğer tarafında ise o soğuk havanın icinde yanan bir mesale gibi yürüyen gencin bilincsizce adım atması ve yol üstündeki direklere ağaclara santim kala yanlarından carpmadan gecmesi... sanki o genc icin yürüdü yol ayaklarının altındaki anlamını yitirmis .attıgı adamları dusunmeden etrafındaki nesneleri varlıkları hice saymıs kendini bulungudu zamanın ve mekanın dısına tasımıs bir halde aldıgı yol. kendine bir seyler söylemek istedi nötr bir ruh hali icindeydi kendini hem teselli edip hemde kızdırıcak kisi kendisiydi sadece bir kelime . bir kelime ile baslıyabilse devamıg gelip bilinclenicekti ama kaldı öylece. ilk gördüğü billboardın yanındaki havadan bile soğuk olan demir sıraya oturdu. titreyerek cebinden bir sigara cıkardı o anda yüzünden 1-2 damla yas sigaranın üstüne düstü ağlıyordu kendi bile farkında değildi. eli titriyerek sigarasını yakmaya calıstı .ilk nefesi icine cekerken hala kendine dicek birseyler bulamıyordu aradan bir iki dakika gecmisti sigarası biterken gencin kendide bitmisti...
