22 Şubat 2010, Pazartesi
saat: 19:50
yorgunum,bıkkınım,umutsuzum günce.çarşamba gelse sınav bitsede bi rahatlayabilsem.sanki yıllardır ders çalışıyorum gibi.
duygusal açıdan olan yorgunluğum ayrı bi dert zaten.çok tahammülsüz ve kırıcı olabiliyorum çoğu zaman.tamamen umutsuz vakayım ya.elimden hiçbişey gelmiyor..gururumu bi yana bırakamam.zaten oda bunun için hiçbişey yapmıyor.aksine benimle bi alıp veremediği var nedense.sinirlerimi bozuyor.konuşmuyoruz zaten doğru düzgün.ama özlüyorum onu.yalnızca yanında olmak,selam vermek bile mutlu ediyordu beni.artık onu bile yapamıyorum..çevremde herkesin kendi hayatı var.bense yalnız..bu benim ama.ben böyleyim.hepte böyle olacak muhtemelen..
bugün sınava yetişmeye çalışırken üstüne bide kaza atlattım.
hayırlısı..
