23 Şubat 2010, Salı
saat: 00:07
resmen yaşamımı sorguluyorum. Amacım ne? Düşünsel olarak çalışmaya yoğunlaşınca dış dünyadan ruhen soyutluyorum kendimi. Evet bedenen gördüğün ben olabilirim ama fikren değilim. Çalıştıktan sonra garip fikirler kaplıyorum beynimi. Çalıştıktan sonra mutlu olurum diye düşünüyorum ama hayır mutlu olmuyorum. Ayrıca bu bir çalışma mıdır? bunu ayrıca irdelemeliyiz sevgili ben.
Ya da mutlu olmalı mıyım? İlla mutlu olmam gerekir mi? Bunu çalışmayla mı sağlamalıyım? Mutluluğumu çalışmaya endekslemek ne kadar sağlıklı ya da ne kadar mantıklı bir davranıştır?
Korkuyorum delirmekten. Evet evet fazla düşünüyorum. Herşeyi sorguluyorum. Çalıştıktan sonra insanları özellikle inceleme şevki geliyor. Koşuşturan,minicik hayalleri olan,evlerine varmaya çalışan insanlar...Halbuki ben de küçük bir insan değil miyim? Bu kendini bu kadar yüce,ulaşılmaz görme düşüncesi nereden gelip oturuyorum bakış açımın merkezine onu da bilmiyorum. Sadece insanları çok küçük,çok basit gördüğümü söyleyebilirim. Ben gerçekten bu insanlar gibi miyim diye düşünüyorum? Ben onlar kadar basit olamam. Mümkün değil,benim düşünüş biçimim,yaklaşımım bile herkesten çok farklı.
Dün yağmurun altında 2 saat yürüdüm. Otobüs durağına oturdum bir ara. Bir adet küçük kamyonet kadındır belki iş çıkar düşüncesiyle yavaşladı beni görünce simsiyah kıyafetler içinde bastı gitti. Ciaccona dinledim. Acaba bir hikaye mi anlatıyordu yoksa Brahms gibi salt müzik,sanat için sanat düşüncesiyle mi yazdı diye düşündüm. Bence tanrıya ulaşmak için müzik bir basamaktı. Ya da emin değilim o yüzden fikirlerimi böyle diili geçmiş zaman ile kesin bir kurala bağlamak yanlış olur.
Merak ediyorum ben niye kalabalığa karışabilen bir insan olamadım? Tek boyutlu görmek ne kadar da güzel bir afyon olsa gerek.
MÜKEMMEL.
Evet tek kelime ile "MÜKEMMEL". Ulaşmam gereken şey bu. Mükemmel olmalıyım. MÜkemmel olabilir miyim? Olabilirim bence. Evet ben bunu istiyorum.
Mükemmel olan benim olmalıdır. Tanrım beni böyle mi sınıyorsun? Bu benim ölümüm olacak bunu biliyorum. Mükemmele ulaşmak üzere yürüyorum. Biraz koşmalıyım. Ama çok yoruluyorum. Bünyem kaldırabilir mi bilmiyorum? Daha güçlü olmak için çaba sarfederken güç kaybediyorum.
Çıldırarak ölmek istemiyorum. Aklıma mukayyet olmalıyım.
