24 Şubat 2010, Çarşamba
saat: 20:11
Naber Günce.
sabahın köründen beri yollardayım gene ayaklarıma karasular indir her zamanki gibi.
bu italyanlar ne kadar large insanlarmış ya cemşiti aldıklarına göre herkes elini kolunu sallıyaraktan girer çizmeye :)
söz verdigim gibi işini hallettikten sonra cemşiti boranın yanına bıraktım. bişiler iç dedi ama acelem vardı
clarayı bulmam gerekiyodu.nihayet evine gittigimde bu kez buldum.
açtı kapıyı yüzünde anlamsızlıgın ta kendisi vardı,hakikaten korktum.
ev savaş alanı gibiydi heryer heryerdeydi.
açık açık konuştum.arkadaşının sana anlattıklarının tamamen palavra oldugunu isterse onu zelişte tanıstırıcagımı içini rahatlatıcak ne varsa hepsini yapabilirim dedim.
bana neden ugrasıyosun diye sordu.
cevap veremedim ilk basta
sonra ugrasıyorum cünkü sana bunları anlatmak zorunda kaldım dedim.
volkan çık git bir daha gelme hayatımada bu evede dedi.
hoşçakal dedim çektim kapıyı.
rahatladımmı bilmiyorum ama en azından onu gördügüm için biraz olsun teselli buldum.
umarım hep mutlu olur..
neyse ya öyle işte
haberlerde okudum avustralyada bi kadın göbegi sayesinde ölmekten kurtulmuş.
kursun sıyırmış
o yandan fıskıran yaglar varya ordan.
kadın demişki artık kilo vermek için ugrasmıcam.
böyle bi zügürt tesellisi olabilirmi ya.
hayır bebegim öyle degil o
aslında tam tersi cıtır bişi olsan mermi sana isabet etmeyi bırak 5 metre yanından geçer.
o kursunu sen o yaglarınla tuttun.
yalanmı dostlar dunya üzerinde hacminiz buyudukce daha kolay bi hedef haline gelmezmisiniz:)
ahaha:)
volkan kaçar:*
