24 Şubat 2010, Çarşamba
saat: 23:12
nefesleriyle bile çürük kokan o kalabalıklar içinde arızalar hep beni buluyor güncesi, aynı kutuplardayız halbuki. iteceğimize çekiyoruz demekki birbirimizi. bugün de otobüs beklerken geldi bir deli "kanadını gördüm meleksin, sen insansın" diye bir girdi konuya, neye uğradığımı şaşırdım. lan hangi ara gördün benim kanatları kendimi kaybetmeye çalışırken o nefes bulutu içinde sinsi sinsi? neyse, derdim bu degil asıl. ben bu insanları gerçekten sevmeme ragmen çok konuşanına rastlayınca -ki akıllı(!) bir vatandaşta bile çok konuşana katlanamıyorum- delirdim, susmak bilmedi yahu. susup gözlerimi çektim yüzünden, cevap vermek yerine söylediklerine gülünce daha da çok konuşmaya başladı. hayır normal zamanda gel muhabbet edelim, seve seve yaparım hatta sevgimle bogarım ama sigaramı zaten 40 dakikadır gelmeyen otobüsün gerginliği ile tüttürürken olacak iş değil, cinnete bir adım daha yaklaşırken cennetten iki adım uzaklaşıyorum. ha ben sizin cennet dediginiz yere zaten uygun bir varlık degilim o ayrı mesele, cehennem bana her zaman daha makul gelmiştir. zevk meselesi, anlarsın ya.
böyle böyle derken insanlardan yine tiksindim bugün. kağıt toplayan delikanlılara acaip acaip bakanlar mı dersin, o sırada yanımdaki deliye ve onu dinleyen bana sanki çok yanlış bir şey yapıyormuşuz gibi bakanlar mı dersin, şu siktiğimin toplumunda insanları ötekileştirmeye bayılan mallar mı dersin ne dersin bilemem hepsi bir arada nefes alıyorlardı lanet eder gibi. ben artık bir şey demek istemiyorum. önce insan olmayı beceremediğiniz için her birinizden tiksiniyor, itelediğiniz ne kadar insan var ise de gerçekten seviyorum onları. sayenizde beslendikçe besleniyorum, aklımdakilere daha çok motive oluyorum mesleki anlamda. balkon sosyologlarına ise hiç lafım yok ama aklıma geliyor bazı bazı. vır vır konuşur, yazar ahkam keserler sadece. hepinizden bıktım bir boka yaramazsınız, yüz karaları.
hakikaten kıl oluyorum, "ben bir şeyim" triplerine girecek diye, o bir şeyi de yapmış olmak için yapacak diye ne kadar çok kasan insan var tanrım bütün sektörlerde. ne kadar aptalsınız ve ne kadar komiksiniz yahu. hanimiş de hanimiş..
aa çok sinirliyim ben yine ama yüzüme şeytan yapışmış gıdıklayıp güldürüyor yazarken.
e hadi gidip kahve içeyim o zaman.
hadi kop yüzümden takıl peşime ibiş!
not: bundan sonra efkar yapmak, dert anlatmak için telefonla arayan, ofise gelen arkadaşlarımdan seans ücreti alacağım. aşklarının ızdırabı kulaklarımı sikerken, bari bir işe yarasın para kazanayım değil mi?
evet. bana ne hem, "sen nasılsın" diye soran yok o kadar alışılmış ki keyifsizliğime, müstahak..
mm aklıma gelmişken bu delilerimi de seviyorum, özledim de eşşoğlueşşekleri..neyse.
