26 Şubat 2010, Cuma
saat: 02:07
pamuk anne öldü bugün. nermin ninem. ağırlaştığını biliyoduk tabi günlerdir, öğlen bi telefon geldi annemden kahve içerken tam, boğazımda düğümlendi sanki o kahve. "pamuk anne ölmüş.."
pastırma yazından kalan bulutsuz bi güneşle, kandil günü toprağa verdik pamuk anneyi. mübarek kadınmış, gerçekten :) böyle güzel bi günde.. 95 yaşında torununun çocuğunu görüp ölmek, hastalıktan değil tamamen yaşlılıktan.. herkese nasip olmaz eminim ki.
korkuyorum, 57 rakamından korkuyorum. çok konuştuk bugün kuzenle, eniştem de babam da seneye 57 olucaklar ve 57 yaşında kaç kişiyi kaybettik yüzyıllardır, istatistik oranı çok korkutucu gerçekten..
bi de can geldi apar topar almanyadan, havalimanına beraber gittik, sürpriz yaptık bana çikolata almış :) çok özlemişim, bi sarıldık ki anlatamam cem kıskandı :)
öyle yani günce.. hayat kısa, ne zaman ne getiriceği belli olmuyo.
