26 Şubat 2010, Cuma saat: 02:29 gerçekler çıkar meydana olmak istemediğin bi konuma sokarsın kendini.söylediğin şeylerle yapmaya çalıştığın şeyler örtüşmez.anlamsız kalır.peki her noktada süper davranabilcek bi adam mıyım ben?belki bu soru kaçış olabilir.üstünü örtmek olabilir.ama diyorum.iyi davranmadım mı gerçekten.yoksa sadece kendimimi düşündüm gene sessiz sessiz.ne zaman adam akıllı başlıycam kendimi anlatmaya.bukez farklı.bukez kendimden kaçışım yok.direk net yüzleşmem gerek.belki bazı şeyleride kaybetmem... böyle olması gerekiyorsa olmalı tabi.ama ilkkez değişik.hele bnm gibi birine.olayların ortasına kendini direk atan birine.herşey bi işaret moruk.o işaretlerle kendinin nasıl bir duruma geldiğini düşünmek gerek.ne var şimdi elimde.gözü mor bir orkun.güven kaybetmiş bir orkun.aslında böyle sessiz davranarak herşeyin yolunda gitceğini düşünmüş,ama tam aksine ellindekileri de kaybeden bir orkun.en rahatlatan şeyse zamanım,yeni maceralarım ve yeni konumum diye bişey olması.evet farkındayım biraz bitiş dibe çökmüş gibi bir günce gözüküyor.ama nasıl anlatayım çok net bir durum aslında.ama aklıma gelmiyorda deil .sadık olan kazandı sanki? ama ya bnm gibiler? çok daha fena durumlara sokabilirim kendimi ama engellemem gerek sanırım.rahat olmam gerek.belki de gerçekten biri için sırf onun mutlu olması için birşeyler yapmam gerek.ama nasıl zor.şimdiye dek kaç kişi bnm için birşey yaptı.hepsine şüpheyle baktm.ya da farkedemedim pek.belki de gerçekten biraz yalnız kalmak gerek.belki de gerçekten istediklerimi yapmam gerek.belkide üstüme düşenden daha fazla sorumluluk almam gerek.ama bi yandan nasıl boş dediğim şeyler.sanki bir kalıba giriyormuş gibi geliyor.-iyi olmak iyi hissetmek için bunları şunları yapman gerek. pardon ama da peki benim gibi yaşayan birinin de bunları yaşayarak iyi olacağına inancı olamaz mı.daha doğrusu pek anatamadım.benimde bunları yaşamam gerekiyor iyi olabilmem için.olmaz mı? .empati.peki çok haklısın.ben neden bi türlü güvende hissetmiyorum.rahat duramıyorum. sonuç: İsmim orkun sağlam.kendimi biliyorum.hiç bir zaman hiç bi insana koşulsuz güvenemedim.bi kaç kişi hariç.onların kide zaman aldı.ama bende görüyorum ki insanlara güven veremedim.yalnış yaptım.üzdüm.yarım bıraktım.noktalayamadım.eskiden beri farklı pozlara girdim.farklı davrandm.bazen sadece o anda o his yaşanılıyor diye yaşadım bu hissi.kendi hislerimi hiç bir zaman açıkça söylemedim.çok üzüldüm.çok üzdüler.ama hiç bir zaman söylemedim.bugün ise bi insan bana beni üzdün dedi ve sonuna kadar haklıydı. ismim cafer orkun sağlam ama ben o kadar sağlam bir karakter değiim. henüz... hımbıl