26 Şubat 2010, Cuma
saat: 10:23
Yine günlerden Cuma haftanın son iş günü benim için, hafta sonuna bir adım daha yaklaşırken belki bu hafta gelirsin ümidiyle yine bekliyorum... Biliyorum saçma gelmeyeceksin dönmeyeceksin, Beklemem anlamsız ama söz geçiremeyecince insan gönlüne hala bi umutla beklemeyi seçiyor.. Bu bekleyiş acı, bu bekleyişe ne zaman son vermeliyim rüyadan uyanma vakti gelmedi mi hala? Gece, gündüz hiç farketmiyor her anımdasın gördüğüm her yüz benim için tanıdık hepsi sana ne kadar da cok benziyor.Gezdiğimiz yerler, gittiğimiz mekanlar paylaştığımız güzel anılar, sıkıntılar ve sevinçler geriye sadece bunlar kaldı.Şimdi bunları bir başkasıyla yapıcak olmak! Tüm bunları bir başkasıyla yaşamak ne kadar acı sen bilirmisin? ... Nerden biliceksin ki. Bilseydin bu kadar kolay olmazmı senin için herşey bu kadar kolay kaybetmeyi seçemezdin sen.Şimdi ne dua ne de sitem ben sadece NEDEN? diye soruyorum NEDEN bukadar erken daha YAŞANILACAK ÇOK ŞEY VARKEN NEDEN? ... Son sözlerim olsun artık bunlar sana, ya BİTMELİSİN içimdee Ya BİTMELİ...ŞİMDİ:
Gidiyormusun diye sorma bana. Gönderen sensin. Ne terk etmeyi istedim seni, Nede daha yaşamadığımız bu aşkı toprağa gömmeyi. Senin kadar öfkeliyim ben de. Senin kadar endişeli... Bir dokunuşunla bin kenti yıkacak güçverirdin bana Ama inandıramadım seni. Sen, sorgularken beni kafanda Ben, gözlerinin içine bakıyordum kuş...kuyla, Bir tek sözün bağlardı beni sana, Oysa sen hep susmanın koynunda
