26 Şubat 2010, Cuma
saat: 14:17
Aynı kısırdöngülere gireceğim diye öyle korkuyorum, ama bir yandan da öyle salakça bir şekilde bağlanıyorum ki, ağzıma sıçayım ben.
Ama işte dün söyledikleri, her yerde benim olmam, bunun hoşuna gitmesi, huzuru, ve sairesi, bunların hepsi bir şekilde karşılıklı, her şekilde karşılıklı, sadece ilk söyleyen o. Onu anladığımı söylüyor, anlıyorum, çünkü benim düşündüklerimi söylüyor bana ulen. Ve bu sefer bunların hiçbiri herhangi bir yerde yazmıyor. Bu sefer gizlice okunup da bana geri satılan bir şey yok.
Yaşadığım hiçbir şeyi abartmak istemiyorum. Hiçbir vaatte de bulunmak istemiyorum. Söz vermek istemiyorum, bana söz verilmesini de istemiyorum. Hep konuşmak istiyorum, bir gün ikimizin de susmasından korkuyorum. Ama şu an olduğu gibi, güzel.
Ve "mükemmelliği bozmak istememek", ulan nasıl da anlıyorum. Sonrasını da anlıyorum.
Nerden girdin hayatıma bir onu anlamıyorum.
