26 Şubat 2010, Cuma
saat: 22:13
Karnım tok sırtım pek şimdi buz gibi biramı alıp içme varktidir.Müziğim var, arkadaşlarım var istediğim vakit uyuyabileceğim bir yatakta mevcut ,kafam biraz ağır gelmekte bugün bana ,koşturuyorum olum hemde hayata küferetmeden ,başkalrını suçlamadan geçiyor günlerim belki böylesi daha iyi hayır yaptığım zamanlarda farkındayım ne yaptığımın bebeğim başkalrını suçlarken sadece zihinsel bir rahatlama,hayatta yaptıklarından kendimin sorumlu olduğumu elbet biliyorum dedim ya zihinsel bi rahatlama olarak gördüğümden herşeyin kolayına kaçıyoruz ya ondan.
Şimdi mektup yazmam gereken bi arkadaşım var senın anlıycağın dilden yazıyım, bir mektup arkadaşım var.Ona ufak hediyeler gönderip çirkin edebiyat yapıp ona postalıyorum ve tahmin edebileceğin gibi cevapta geliyor aynı şekilde ve bu beni fazlasıyla mutlu etmekte şu sıralar bunu paylaşıyım dedim.
Hani, hani var ya böyle inatlaşırsın kendinle suyun altında son sanıyeye kadar altında kalmak için debelenırsin ,ciğerin ''çık lan artık'' diye isyan eder sen ınadına çıkmazsın ya suyun altından, ve çıktığında ona fazlasıyla o elzem şeyi oksijeni gınam gınam sunarken oluşan soluk alış verişleri kulağımda yankılanıyor şimdi.
