27 Şubat 2010, Cumartesi
saat: 00:30
RTW,
Round The World...
Bu fırsatı duyduğum andan itibaren
yeni bir hayal şekillendi benim için.
Fas'tan sonra her şey değişecek...
RTW,
Dünya turuna çıkmak isteyenler için
uçak firmalarının sunduğu bir kombine bilet fırsatı.
üzerine uzun uzun çalışma gerektiren bir rota gerektiyor öncesinde,
zira toplam 16 uçuş yapılabiliyor ve
bir kıta içinde sadece 4 uçuş yapılabiliyor.
tüm rota 12 ayda sonlanmak zorunda
ve gidiş-dönüş ülkeleri aynı olmalı,
ve daha nice kurallar var şirketine göre değişen.
biletler ucuz olduğu için zorluyorlar
ama öyle bir rota çizicem ki...
İlk rota Latin Amerika ise,
Nasılsa İtalyancaya benziyor diye
İspanyolcayı sallamak yok artık,
dilden de önce sağlık,
gerekli aşılar araştırılmalı öncelikle,
sonra yavaş yavaş iklim, vize vs.
Daha zamanı var tabiki,
belki 2 sene...
daha pişmem gerek yollarda böyle bir yolculuk için.
hepsi zamanla,
iki sene önceki mektubumda kendime söz vermişim üç ülke diye,
bu iki sene içerisinde sanırım 5 e katladım bu rakamı.
yollarda tanıştığım insanlar,
evinde uyuduğum yabancılar,
pasaportumu çalan hırsız,
o otobüs içerisinde hikayelerine tanık olduğum
göçmenler, göçenler,
düştüğüm zamanlar,
coştuğum zamanlar,
dindiğim zamanlar,
zaman zaman...
yakın zamanda durmam gerekicek,
izmir'e dönüş,
belediyede tekrar iş,
para biriktirme çabaları.
ama günü gelicek oralardan yazıyor olacağım yine tıpkı şu an olduğu gibi,
kimsenin adımı doğru dürüt telaffuz edemediği bir şehirden.
Fas'a gitmek için ısrar etmemin de sebeplerinden birisi buydu aslında,
bir hayal diğer bir hayali doğuruyor.
Tabi tüm bu hayaller de
soruları ve yorumları...
Ama cevabı basit kendimce;
5 yildizli oteller yerine
yildizlarin altinda uyuyabilirim,
matimi serip havalaninda da sabahlayabilirim.
Supermarkete girip en sagliklisindan ve en ucuzundan karnimi doyurabilirim,
cekcekli valizleri hic sevmem
tum esyalarimi 65 litrelik bir sirt cantasina tikarak evimi sirtimda tasiyabilirim,
cabalayip ogrendigim yabanci diller sayesinde
insanlarla iletişim kurmakta zorlanmam,
turistlerin kaziklandigi buyuk turlara para odemek yerine,
kendi rehberligimi kendim yapabilirim,
kitap okumayi severim cunku.
Bir kisinin sadece bir kot almak icin verdigi 100 lira ile,
ben en ucuzdan 3 ayri ulke icin ucak bileti bulabilirim,
Ayrica, evimde bulunan 35 ekran televizyon
bana plazma tvleri aratmiyor,
gerekirse onu bile satabilirim.
Pasaportumu çaldırsam bile devam edebileceğimi bilirim,
zira üç ülke geçmişliğim var üzerimde bir euro bile olmadan.
Couchsurfing gibi mükemmel bir komünitenin desteğine sahibim.
Her şeyden de öte benim için her zaman dua eden bir aileye ve dostlara,
ve
her şeyi geride bırakıp yola çıkma fikrime
dahil olacak bir yol arkadaşına, hayat arkadaşına kısacası bir aşka sahibim.
Home is where I rest my head
