28 Şubat 2010, Pazar
saat: 01:34
Metal.
Geçen gün attığı mesaja karşılık öyle bir mail yazdım ki kolay kolay bana bulaşamaz artık. Beni tanımıyor. Bu kadar sakin,bu kadar nazik,bu kadar alttan aldığına göre birşeyler olması lazım diye düşünmelidir insan. Ezik değilse ki öyle biri olmadığımı söyleyebilirim :) bir insanın bu kadar kibar davranmasının birşeylere dayandığını düşünmelidir insan. Bana zarar vermeye çalışanlar niye en yakınımdakiler oluyor? Seni koruduğum gibi mahvedebileceğimi de nasıl düşünemezsin? Benimle oyun oynamaması gerektiğini inşallah "baba cıs?" demeden öğrenir. Yoksa parmağını sobaya sürdükten sonra bağrınmanın bir yararı olmaz.
Benim yerimde bir başkası olsaydı,ortalığı birbirine katar şeyhliğine ilan ederdi. Benim dokunulmaz olduğumu neden herkes kendi teyit etmeye çalışıyor? Bak ne güzel uğraşmıyorum kimseyle,bu kadar fazla gücün bir insanda toplanması kişiye kişilik karmaşası,karakter bozukluğu ve saldırganlık verir.Bense tam tersi sevecen ve yardımsever davranıyorum. Güç,kuvvet olaylarını ben çooooktan aştım. Benimle uğraşmamanı gerektiğini anlaman için ne yapmam gerekiyor sana?
İnşallah beni karşısına almaya çalışmaz. Ona zarar vermek istemiyorum,en azından annem seviyordu onu :P Garibim karşısındakinin karadul gibi birşey olduğunu bilseydi göğsünü siper eder beni kurtarmaya çalışırdı ama ne yaparsın biz ailecek böyle safız,fazla insancılız,önüne gelene kıymet veriyoruz.
Sonuç olarak sonunda ağzıma geleni söyledim ya rahatladım. Sen önce git de kendin aklan,hakkında çıkan dedikodulara bak...
