28 Şubat 2010, Pazar
saat: 20:12
Ne kadar da sert, gecimsiz, etrafina duvar oren biriymisim. Farkinda degilim halbuki. Bilincsizce yaptigim bir hareket, kendimi koruma gudusu sanirim. D. de soyledi bunu, tek soyleyen de o degildi aslinda. Daha onceki kiz arkadaslarim da hep "uyuz, sert, zor, gecimsiz ve etrafin duvarla cevrili" demislerdi. Sanirim bende bir anormallik var, baska bir sonuc cikaramiyorum bundan. Belki de profesyonel bir yardim almaliyim, bilemiyorum.. Gercekten de bu kadar zor olmak bana bir sey kazandirmadigi gibi, kaybettiriyor aksine.
Bana karsi cok sevgidolu olmasalar, eminim ilk ayriliktan sonra tekrar barismak istedigimde benimle gorusmezlerdi. Tuhaf bir sekilde bundan zevk mi aliyorum yoksa gercekten dengesizlik emareleri mi, artik ayirt edemiyorum.
Anneme, babama, kardesime ve genelde sevdiklerime karsi sert davraniyorum. Sevgimi cok yanlis bir sekilde gostermeye calisiyorum ya da. Beyhude.. Anlasilmayi beklemek sacma, anlasilir olmam icin cabalamam ve daha acik, daha sevecen olmam gerekirken.
Bir kiza guvenemedigim zaman, ne kadar istesem de devam edemiyorum. G. ve N. ile de o yuzden bitti. Icim acidi ama bitmesi gerekiyordu, guvenemiyordum. Kendime gore hakli oldugum sebepler de vardi elbet, hatta bu kaygilarimi arkadaslarima anlattigimda genelde bana onay da verildi.. Ama bu guvensizlik nereye kadar..? Belki de cook onceleri derin bir kalp yarasinin izlerinden dolayi boyle bir kendini koruma gudusu.. :/
Buyudukce, ciddilestikce biraz daha is dunyasi, bok atmaya calisan da cogaliyor. O an yakalasam suratina saglam bir yumruk indiricem ama, sonra ne gerek var deyip sakinlestirmeye calisiyorum kendimi.
Sevememedim, sevemiyorum insanlari. Hatta bazen nefret seviyesine geliyor bu. Iyi degil bu durum bobi, hic iyi degil.
Bir diger kusurum da cok fazla kulp takiyorum her seye. Surekli bi begenmeme hallerindeyim. Ben kimim ki Allah'in yarattigina kusur buluyorum..
Gecen gun YouTube'da genetik hata sonucu yuzu veya bir uzvu eksik/degisik dogan insanlara denk geldim, Allah ailesine sabir versin.. Ne kadar sukretsem azdir bobi, boyle saglam dogdugumuz ve yasadigimiz icin..
Sahile indim yine bugun, soguktu ama hava. Cemiyetten birilerini de gordum tabi, her zamanki gibi.
Nero'da dolan kuponumla buyuk bir kahve aldim, yanina da portakalli mozaik kek. Kahvemi yudumlarken gazetemi okudum, balkon kapisini acik biraktigi icin usumeme sebep olan -kapisiz yerden cikmis, etrafina karsi kayitsiz ve bos gozlerle bakan- yeni yetmelere icimden kufur ede ede..
