28 Şubat 2010, Pazar
saat: 21:11
aslında çok basit, hem iyi hem kötü, ayrı değil, bir arada, tuhaf hissediyorum. biraz mutlu, biraz kırık..
birşeyler alerji yapıyor sanırım yüzümde ama ne olduğunu henüz çözemedim, keşif sürecindeyim. ya da sigaraya fazla abandığımdan olsa gerek bu ara kırmızı noktacıklar ve sivilceciklerle baş etmeye çalışıyorum, günlerdir geçmeyen öksürük kendi başına tek dert olarak yetmiyormuş gibi.
dünüm ve dün gecem -her ne kadar erken sonlandırmış olsam da- keyifli geçti, ama üst üste sadece bira içmemeye bir daha and içtim, huyum da değildir halbuki ya. gerçekten hantallık ve baş ağrısından başka bir halt bırakmıyor bünyede. herkesin kendi çapında delirdiği bir kalabalığın ortasında şahsıma yakıştırılan lohusalık, sigarayı tutan elimi tutup estetiğine iltifat eden g nin benim o sırada başka bir konuya "amına koyim ne alakası var" şeklinde yorum yapmamla "hah gitti bütün estetik ve zarafet, hanımefendi ol lan biraz" tepkisi keyfimi katlandırdı akşam. ağzıma hakim olamamak en büyük zevkim bazen. beni böyle seviniz, ama zaten böyle sevdiniz. yanlarından ayrılırken g. nin ona sarıldığımda seni çok seviyorum ben demesi, şu son bir haftadır girdiği tribe olan öfkemi yatıştırdı, çok güzel bir nokta koydu duruma. bende seni çok seviyorum dedim. çok başka ve derin bir paylaşım var aramızda o şaşkın adamla, hiç konuşmasak bile gayet iyi anlıyoruz birbirimizi. onca yıl ara verilmiş bir dostlugun küllerinden yeniden doğmasının tadı, damakta kalan lezzetler gibi. ama gel gör ki gerizekalı gibi davranmaktan vazgeçiremiyorum bir türlü, gayet iyi anlamama rağmen onu. susuyorum bu sebepten uzuncadır. bildiği boku yesin. her neyse. herkesin sarhoş olup, birbiri üzerine saçmalayarak kustugu minik kalabalıklarda takılmayı özlemişim.
hasta olmuş biricik anneannemin yanına yolcu ettim biraz önce annemi de. günlerdir suratından düşen bin parça kadının ama ben ona rağmen kadın suratsızlık yapıyor diye inat edip hain evlat ökkeş modeli lanet bir sekilde davrandım, işin kötüsü bunun farkındayım ve kendime engel olamıyorum. kimi kaybetmeye dayanamayacaksam öfke hep onun duvarına bombalanıyor tarafımdan. neyseki giderken yaktık ateşin altını da ısıttık aramızı. bir kaç gün babayla başbaşayız şimdi. ilgi, alaka, koşturmaca. bende bu vesileyle kendime gelmeliyim biraz.
of neyse sıkıldım, başka şeyler yazacaktım yine bambaşka şeyler döktüm parmaklarımdan.
empedokles'im, attıgım mesajı ciddiye alırsın umarım da üzerimdeki sıkıntıyı atmama izin verirsin bir nebze olsa..yoksa senin tuhaflıgın mı alerji yapıyor bende nedir? hı?
yerim..
hölderlin, sanada ayrıca selam ederim.
karmaşık ve içinden çıkılmaz görünen sorunlara, aslında gayet basit olan çözümler için kendini hırpalamak boş yere.
bu konuda üzerime yok kesinlikle. ama minik hayaller ve acıyla nefes almaya bayılan biri olduğum düşünüldüğünde, şaşılacak bir durum değil elbette. ki mutluluğu hissettiğim anların da keyfi bambaşka oluyor bu sebepten.
