02 Mart 2010, Salı
saat: 10:19
sabahın en olmadık saatinde nadiren gördüğüm rüyalardan bile, iç sıkıntısı üzerime çıkmış ve elleri boğazımda, canım acıyarak uyanmak kabus peşimde. evet, güne en iyi şekilde başlamanın bir yolu. hiç çaba harcamaya da gerek yok hem, kendiliğinden oluveriyor. akşamdan biraz beyni yormak, düşünceleri birbirine geçirmek, duyguları yorgan edinip örtünmek ve uyumak yeterli.
hayatın kendi kabus kılığı yetmiyorsa eğer size bana yetmediği gibi, müthiştir.
işte sana güzel bir sabah.
yaklaşık 5 saattir sersem gibi oturuyorum ve içim acıyor. ama çok acıyor. ve çok ıslak, kurumuyor saatlerdir.
ne kahvaltı edesim, ne kahve içesim, ne sigara içesim, ne kadıköy e gidesim var. midem ayrı cepheden benimle savaşıyor.
koca, pis bir şaka gibi hava da güneşli.
parlaklığı kirli.
kış ne çabuk yenildi.
ne çabuk.
ve hangi ara?
