03 Mart 2010, Çarşamba
saat: 03:43
Birden bire aklima geldin günce. Neden bilmiyorum. Uyumak istemiyorum yine. Butun bir yilim boyle gecti. Uyumayip, uyanamayarak. Yalniz. Degisir demistim en azindan birileri olur seneye bu zamanlar. Olmadi günce. :) Sasirmadim ama. Iste bu sebeple beklentilerim yok hicbirseye dair. Genelleme yapmiyorum ama benim icin en saglam yol bu. Guzel cümleler kurmaktan bile sIkiliyorum. Yapabildigimin en iyisini yapiyorum her daim. Hedeflere ulasirsam ne ala. Ama bekledigim birsey yok.
Ben ne zaman bu hale geldim? Daha gencim, nedir bu elli yasinda kafasi? Bilmiyorum. Her daim aklimda olan sorulardan biri de bu zaten. Milyonlarca dusunceden sadece biri ayni anda akan.
Hayatimda hep birseylerin eksik olmasi, hayatinda birseyler eksik oldugunu iddia edenlerin aslinda iddia edicek hicbirseyleri olmadigini gorup, onlara cok kizmak, ama benim onlardan biri olmamam, tam iste budur diyecekken islerin gene sarpa sarmasi, yine ufak seylerden mutlu olma zorunluluguna geri dönmek zorunda kalinmasi, aksi takdirde cildirma ihtimali.. Bunlar normal mi gunce? Benim kulagima son derece normal geliyor ama malum beynim ve kulagim pek farkli sayilmazlar yönetildikleri yer acisindan.
Cok sey varmis anlatabilecegim aslinda. Neden mutsuz hissediyorum bilmiyorum. Birsey olmadi aslinda yakin zamanda. Burda böyle oturup sabahi beklemek geliyor icimden. Ama saat 6-7 civarinda uyanik olmaktansa bir sekilde uyumaya calismayi tercih ederim sanirim. O saatlerde hep uyku bastirir cünkü.
Gecenlerde kahkul kestim kendime. Herkes begendi, ama ben nedense pisman oldum. Bazi acilardan hala gelenekselciyim. Alistigina devam et mantigi. Stabilite iyi bazen sanirim. Yine de degisiklik iste iyi ya da kötü.
Ne var biliyor musun günce, geri dönüp baktigimda artik kimseyi gormuyorum. Bos eskiden bir sürü ayak izi, bir suru beden gordugum yer. Usuyorum ve de mütemadiyen. Usumeyi hep sevdim enteresan bi sekilde.Ama bu biraz garip oluyor.
Birazdan gunce ekle butonuna basacagim, ve bir sigara yakip yazdiklarimi okuyacagim. Bu da garip bir ozelligim iste.
Türkiye'ye dönmeme 2 ay kaldi. Dönmemek icin mastera basvuracagim sanirim. Ve tez yazmaktan, ders calismaktan nefret eden ben, baliklama o isin icine dalmis olacagim eger olursa. Arastiriyorum.
Neyse.. Tek istedigim bazi seylerin degismesi. Ben artik kendimden gercekten sIkildim.
Bir de, bazen insanlarla konusurken, azimdan cikan aptalca seyleri tutamadigimi farkettim. O anda ne kadar sacma bir laf ettigimin farkinda olsam bile durduramiyorum kendimi. Geek alert!
Düsünemiyorum sanirim artik beynimdeki dusunce akisi yogunlugundan.
-Bir dakika evvela su salakca lafi bir edeyim sonra konusuruz senle sevgili self.
Haydi ekle tusu.
Hoscakal gunce. Kim bilir bir daha ne zaman yazarim.
I.
