03 Mart 2010, Çarşamba
saat: 18:00
tüm eve kendi başıma hükmetmeyi özlemişim, yalnızlığımı, yalnız yaşamayı özlemişim. mutfakta bütün gün ne yemek yapsam acaba diye düşünüp, kararsızlıktan alışverişe gitmeyi, dönünce de çocuklar gibi poşetleri parçalayıp, neşe içinde kesme, biçme, pişirme, koklayıp kendinden geçme evrelerini yaşamayı özlemişim.
kendi evimi özlemişim çok. evle ve evde yaşadıklarımı özlemişim. kendimi, sevgilimi, arkadaşlarımı. tüm paylaştıklarımı.
çok özlemişim gerçekten. 8 yıl az mı anasını satayım. bunun ardından güzel bir "amına koyayım" iyi gider şimdi, ve demiş bile bulundum. annemin yokluğundan istifade mutfak çok çekici geliyor bu sebepten, çorba diye girişip bir sürü şey yaptım yine. bir sigarayı hakettim ve evet bugünümü evde geçirdim, evle uğraşınca etrafımdaki sisi dagıtıp gökyüzünü görebildim biraz kafamı kaldırıp, gülen yüzü olmasa da.
bugün kendi dünyamdan uzak söyle bir gündü benim için;
ama az buz sıkılmadım da değil hani eve tıktım bugün kendimi diye.
neyse.
